|
Harm’s Wandelweb |
|
|
|
Tot dusverre had ik veel in Zuid-Nederland gewandeld, maar daar moest maar eens verandering in komen. Het Zuiderzeepad trok me al een tijdje, met de verwachting ruime uitzichten, zeedijken, zonsondergangen over het IJsselmeer, en waar de route wat meer landinwaarts gaat uitgestrekte vergezichten over het platteland te krijgen. De eerste etappe vanaf Stavoren leerde me al gauw dat er ook nog wel wat meer te zien valt langs het Zuiderzeepad. De hoogteverschillen en het bos in Gaasterland waren voor mij behoorlijk onverwacht. Ik had verwacht echt puur vlak te gaan wandelen. Uitzicht over meer en zee was er toch wel volop, zeker na Balk, als je in een korte tijd Slotermeer, IJsselmeer en Tjeukemeer aan je voorbij ziet trekken, en ook daartussen oneindige vergezichten vanaf hoge dijken voorgeschoteld krijgt. Nadeeltje is wel dat op dat stuk vaak overstapjes op de dijken missen, zodat je moet klimmen. Ook een beetje jammer was dat de weg naar het Wouda gemaal in Lemmer onverwacht afgesloten was. Dat zal in de nieuwe editie van het Zuiderzeepad boekje in 2006 ongetwijfeld wel weer beter vermeld worden. Na Echtenerbrug laten we dan de wijde wateren voorlopig achter ons, om om te ruilen voor veen, moeras en plas. Niet dat het daar minder fraai om wordt, integendeel. De Rottige Meente hoort tot de mooiere stukken die ik ken, de Weerribben vielen mij persoonlijk een beetje tegen, maar dat kwam misschien ook omdat de verwachtingen hoog gespannen waren. Maar, met weidse vergezichten over de weilanden, plas en dras, historische stadjes als Blokzijl en Vollenhoven, is ook dit een bijzonder fraai stuk. Na Vollenhove wandel je een tijd dwars door de polders, waar je nog steeds de invloed van zee kunt herkennen. De kliffen van Vollenhove, maar ook de zeedijken midden in het land herinneren aan de tijd van voor de polder, die goeie ouwe tijd.. Indrukwekkend was in ieder geval de dijk bij Genemuiden, met de biezen in het Zwarte Water, net als het uizicht over de IJssel bij Kampen. Na Kampen wordt het minder leuk, om eerlijk te zijn. Door de polder via lange rechte asfaltpaden, het beste wat je ervan kunt zeggen is dat het lekker opschiet. Na Elburg wordt het beter, het Zuiderzeepad gaat nog steeds door de polder, maar met minder asfalt, en hoewel ik een liefhebber ben van weids en ruim uitzicht is het toch een verademing om na al dat polderlandschap bij Nunspeet de bossen in te gaan. Zeker in de herfst, als de heide daar in bloei staat. Het wandelen door het stuifzand is adembenemend, in meer dan één opzicht. De Gelderse vallei biedt weer een heel ander landschap aan de wandelaar van het Zuiderzeepad. Oude boerderijen, karakteristiek cultuurlandschap, gevolgd door oeroude bossen kenmerken de wandeling tot Nijkerk. Dan langs de dijk tot Muiden, het oude en imposante Muiderslot, en vervolgens veel van wat wandelen minder leuk maakt. Bij Diemen wordt erg duidelijk dat we Randstad naderen, wandelen over snelwegen, langs het Amsterdam Rijnkanaal… m énfin. De stad Amsterdam zelf vond ik dan wel weer leuk.. Niet zozeer natuur, maar de culturele diversiteit is minstens zo boeiend. Amsterdam Noord is dan weer héél anders, maar archetectonisch minstens zo interessant. Wie minder in de stad is geinteresseerd kan ook de afsnij variant via het Trekvogelpad over de Oranjesluizen kiezen. Het stuk tot Volendam maakt alle verwachtingen die ik had over het Zuiderzeepad meer dan waar: Dijken, dammen, zonsondergangen over het wijdse water, maar ook polder en veengebieden. Marken en Volendam zijn dan wel weer erg toerischtisch, met busladingen Japanners. Goed ook om te weten dat de boot Volendam - Marken tijdens het winterseizoen niet vaart. Na Volendam loop je vervolgens vrijwel uitsluitend over dijken tot het eindpunt in Enkhuizen, slechts onderbroken door hier en daar een historisch stadje. Al met al een prettig pad, het Zuiderzeepad. Sommige gedeelten zijn wat lastiger met openbaar vervoer te bereiken, en hier en daar klopte de routebeschrijving niet, of waren overstapjes verdwenen, maar de afwisseling maakt veel goed.
|
|
Zuiderzeepad 400 km Van Stavoren naar Enkhuizen Start: Juli 2005 Finish: December 2005 |
