Maarten van Rossumpad

Harm’s Wandelweb

In oktober 2005 was ik nog bezig met het Zuiderzeepad, maar in de herfst hoor je in de bossen te lopen, niet over de grasdijken, en dus heb ik vast een voorschot genomen op het Maarten van Rossumpad, met twee etappes. En inderdaad, de bosliefhebber komt genoeg aan zijn trekken tussen Ommen en Zwolle, met daarnaast een aantal kastelen, spiekers en havezathes. Eenmaal de IJssel over (controleer de vaartijden van het pontje, die zijn anders dan in de gids staat), langs de rand van de Veluwe, met onder andere de Renderklippen op de route. Fraai, maar ook erg druk. Tot Apeldoorn volg je dan de randen van de Velwe: Dan bosgebied, weer dan akkers. Kastelen blijf je de hele route zien, en een fotootje met de Maarten van Rossumbank in Cannenburgh is haast verplicht voor de wandelaar van het van Rossumpad. Het fraaie Apeldoornsche kanaal staat ook op het programma, en dat had wel iets korter gemogen wat mij betreft dan nu. Hoe mooi ook, ongeveer 10 km achter elkaar langs een recht kanaal gaat toch wel vervelen. Na Eerbeek gaat het echt de bossen in, met aan het eind klimmen en dalen naar de bekende Posbank. Niet voor niets trouwens, dat het overbekend is, de omgeving is schitterend. Ook fraai is de snelle overgang naar het rivierenlandschap bij Mariendaal. Als je uit de berceau komt lijkt het alsof je een een andere provincie bent.. Een echte tovertunnel, als het ware

Wel goed om er rekening mee te houden is dat je tot Oosterbeek voorlopig wel blijft klimmen en dalen. De kilometers zijn dus wat zwaarder dan anders.

Daarna nog een klein stukje landinwaarts, en dan wordt de wandeling gedomineerd door het fraaie uitzicht van de Wageningse Berg en de Grebbeberg, om vervolgens na Rhenen de Betuwe in te duiken, met lange stukken over achtereenvolgens de Rijndijk, Lingedijk en Waaldijk.

Vooral in de lente is dit gedeelte aan te raden, als de fruitbomen bloeien. Het Betuwe gedeelte van het Maarten van Rossumpad is trouwens beter bereikbaar met openbaar vervoer dan het kaartje doet vermoeden: Met de pont is een oversteek naar Amerongen of Wijk bij Duurstede makkelik gemaakt, waarvandaan een goede busverbinding is naar Utrecht.

Het laatste gedeelte maakt goed duidelijk wat de voorganger was van het Maarten van Rossumpad op dit stuk: het vierstromen pad. Na lange stukken over de Rijndijk en de Lingedijk volgen nu de Waaldijk en de MAAsdijk, zonder dat het overigens ooit gaat vervelen. Door de killen en strangen hou je constant uitzicht op fraaie natuurgebieden, en de Maas en Waal zelf blijven imposant om te zien, zeker in de winter als de uiterwaarden blank staan.

In het laatste stuk valt op hoezeer de stad Den Bosch aan het uitbreiden is. Vinex rukt op naar de Maas, maar tot het laatst van het Maarten van Rossumpad blijft, zelfs in het hartje van Den Bosch, genoeg aan waterlandschappen te bewonderen.

In de Bosch sluit het Maarten van Rossumpad aan op het Pelgrimspad I en het Pelgrimspad II, en het Peellandpad. Ik kies voor die laatste, met de bedoeling in Roermond via het Pieterspad terug te wandelen naar Ommen.