|
Harm’s Wandelweb |
|
|
|
Wandelen is grenzen verleggen, dat bleek maar weer eens bij aanvang van het Brabants Vennenpad. De start van het Brabants Vennenpad ligt in Heeze ( of elders zo je wilt: het is een rondwandeling). Heeze kende ik al van het Pelgrimspad, en destijds besloot ik nog dat dat tever was om in de winter te gaan wandelen, dat moest maar wachten tot dagen met langer licht. Nu kies ik juist voor het Brabants Vennenpad omdat het relatief dichtbij is: het is maar waar je het mee vergelijkt. In ieder geval biedt het Brabants vennenpad me de kans datgene te doen wat wandelen in de winter zo aantrekkelijk maakt: Vroeg opstaan, en zorgen dat je met of kort na zonsopgang op de heide bent. De Strabrechtse heide, luttele kilometers van Heeze, is sowieso al mooi, maar als de zon nog laag aan de horizon hangt, de kale berken scherp aftekenen tegen het ochtendlicht, de lange schaduwen extra diepte geven aan het landschap en zelfs het vermaledijde pijpestrootje in het zachte ochtendschijnsel een gouden glans krijgt, dan zou je bijna geneigd zijn je poëtisch te gaan voelen. Gelukkig dringt dan al snel weer het realiteitsbesef door: Nederland kent al genoeg beroerde rijmelaars zonder dat ik het mijne toe ga voegen. Na die Strabrechtse heide is het ook al snel over met de pret: de kilometers door Geldrop zijn niet bepaald aantrekkelijk; Hoewel de Dommel fraai meandert, blijft het op zijn best parkachtig. Na het Eindhovens kanaal krijgt de Dommel veel van haar oorspronkelijke schoonheid, hoewel in de winterperiode het soms lijkt of het pad eerder dóór de Dommel voert dan erlangs: waterdicht schoeisel is beslist aan te bevelen. Al met al buitengewone eerste etappe: Dat belooft wat voor de rest. Na Eindhoven begint het tamelijk tam en saai: Het Brabants Vennenpad voert je langs de Dommel door een groene omgeving uit het centrum van Eindhoven, maar het blijft tamelijk parkachtig, tenminste, tot na het passeren van Son en Breugel. Dan begint een erg fraai stuk langs de Dommel, met hoge zandruggen en moerassige beemden, gevolg door een paar fraaie vennetjes. Ook na St Oedenrode domineert de Dommel de wandeling, tot aan Boxtel. Vervolgens komt dan de Kampina, en ik kan U verzekeren: die is fraai. Een erg mooi stuk heide en vennengebied, gevolgd door de Oisterwijkse vennen, en die zijn ook niet mis. Na Oisterwijk wordt het even wat minder tot Hilvarenbeek: lange rechte stukken langs asfalt en kanaal, maar na Hilvarenbeek wordt het snel beter. Ik ben normaal niet zo’n liefhebber van boswandelingen, maar het stuk over de landgoed de Utrecht en Rovert heeft alles wat een boswandeling leuk kan maken: meanderende beekjes als de Ley, kronkelende bospaadjes afgewisseld met statige beukenlanen, en alles gelardeerd met vennen en heide. |
|
Brabants Vennenpad 233 km Door de Meierij en de Kempen (Tegen de klok in) Start: december 2007
|
