Harm’s Wandelweb

Trekvogelpad

380 km

Van Enschede  naar Bergen aan Zee

Start: Januari 2005

Voor foto’s van de etappes,

klik onderstaande link.

2005, een nieuw jaar, en een nieuwe wandelroute: Het Trekvogelpad... Eigenlijk had ik het Trekvogelpad voor later bedoeld, maar het geval wil dat een wandelmaatje van me ook aan dezelfde wandelroute wilde beginnen. Het is wel wat ver reizen, de start bij Enschede, maar de kennismaking met het wandelen door de hoge venen, en het Overijssels en Gelders landschap met essen, beken, lange zandwegen en veel bos is me uitstekend bevallen.

 

Zeker de tweede etappe, toen er nog behoorlijk wat sneeuw lag van de dag ervoor was erg fraai.. En dan te bedenken dat er mensen die alleen in de zomer willen wandelen. Ze weten niet wat ze missen!

Een nadeel van de winter is dan wel dat de waterstand erg hoog is. Dat brak me lelijk op in etappe 3, vanaf Vorden, waar ik gepland had de IJssel over te steken en door te gaan tot Loenen.. Wegens hoog water was echter het veer uit de vaart genomen en liep ik vervolgens buiten de route 16 km langs de IJsseldijk naar Zuthpen. Ook mooi overigens, wandelen over de winterdijk met de IJssel die de uiterwaarden heeft overstroomd, maar met het voorbijrazend verkeer toch wat minder leuk dan de route die ik me voor had genomen. Een volgende keer bleek de IJssel wel neembaar, en na een wandeling door de velden tot Loenen (Gld) begint dan de Veluwe. Zelf ben ik niet zo’n bosliefhebber, maar door de hoogteverschillen, sprengen en watervallen, en heidevlaktes is dit toch wel een mooi stuk.

 

Na Hoenderloo begint dan de Hoge Veluwe, en hoewel het even schrikken is van de € 6,- voor een kaartje, hier blijf je tenminste gevrijwaard van mountainbikers, en desgewenst kun je ook nog even naar Jachtslot st. Hubertus of het Kroller-Moller. De Franse berg en de heide is erg mooi, evenals de daaropvolgende Ginkelse heide, en het Planken Wambuis. Mocht een van de lezers weten hoe die intrigerende naam is ontstaan, wees dan zo vriendelijk mij even een mailtje te sturen?

Het stuk naar Ede is dan weer veel minder fraai, met lang lopen langs spoor en snelweg. Misschien hadden we niet de hoofdroute moeten nemen, maar de aftakking naar het station. Op de kaart leek dat wel interessanter. Ook de  etappe vanuit Ede is buitengewoon, met snelle wisselingen van het landschap. Eerst een stuk door de Geldersche Vallei, vervolgens de Grift volgend die door zijn kronkelende loop nooit doet denken aan de gekanaliseerde beek die het eigenlijk is. Dan het adembenemende uitzicht vanaf de Grebbeberg over de Blauwe Kamer en de Rijn, en vervolgens door de zandafgravingen en de bossen van Elst en Amerongen, om weer bij de natuurontwikkelingsgebieden langs de Rijn te eindigen bij Amerongen.

Na Amerongen is de start dan weer buitengewoon fraai met een stuk door de Bovenpolder, maar daarna wordt het wat saaier, zonder direct echt te gaan vervelen. Het zijn wel echter veel lange rechte wegen met het nodige asfalt, tot we bij Doorn opnieuw de Utrechtse heuvelrug opgaan, en het weer wat gevarieerder wordt. De piramide bij Austerlitz ligt ongeveer één kilometer van de route, en daar hebben we hem dan ook ongestoord laten liggen.

Na Austerlitz gaat het Trekvogelpad dan met een lang stuk door productiebos, wat ik zelf wat minder prettig lopen vindt. Rechte zandpaden, gemerkte bomen, veelal van één soort. Af en toe een wat aangenamer stuk, zoals de Lange Duinen bij Soesterberg, maar echt leuk wordt het pas weer  bij de heide bij Hilversum. Tussen Austerlitz en Hilversum lijkt me trouwens wel met de herfst erg mooi te worden. Na Hilversum komt de Randstad wel erg nadrukkelijk dichtbij. Tussen Hilversum en Diemen is op zich genoeg te zien, met bossen en de fraaie landhuizen langs de Vecht, maar dat de stad Amsterdam nabij is blijft vrij duidelijk door het aantal snelwegen dat doorkruist wordt, en natuurlijk ook wel het aantal recreanten. Echt heel erg mooi wandelen is het op dat stuk dan ook niet.

Tussen Diemen en Durgerdam loopt het Trekvogelpad eigenlijk samen op met het Zuiderzeepad. Het Zuiderzeepad kiest daarbij de route door Amsterdam Centrum, hetTrekvogelpad de “afsnij” variant langs de Oranjesluizen. Het enige voordeel van de trekvogelroute is dattie korter is; de route door Amsterdam Centrum is interessanter. Nu loop je langs de rafelrandjes van de oude industriele havengebieden, en echt leuk wordt het pas als we weer uitkomen bij het Zuiderzeepad bij de Oranjesluizen.

Een stuk dammen en dijken, en dan gaan we Waterland in.  Dijken en dammen, sloten en stadjes tot Purmerend, als we weer door stads gebied wandelen. Dat is weer snel voorbij, en na Ilpendam eerst de rietvelden van het Twiske en dan de kaarsrechte paden van de Beemster; door de weidse vergezichten wordt het ook door nooit saai. Nabij Alkmaar komen weer vervelende kilometers, eerst langs het Noord-Hollands kanaal omlopen; dan door de bedrijventerreinen en buitenwijken van Alkmaar. De binnenstad daarentegen is dan wel weer erg gezellig.

Na Alkmaar een klein stukje polder, en dan voor de laatste maal een snelle landschapswisseling: van de polder naar de duinen en de zee. In Bergen sluit het Trekvogelpad aan op het Hollands Kustpad, zodat je de reis naar believen nog wat kunt verlengen.

Al met al biedt het Trekvogelpad een fraaie dwarsdoorsnede van Nederland, van het hoogveen bij Enschede, het Sallands heuvellandschap, de rivierdalen bij de IJssel en de Rijn, de Veluwe en de Utrechtse heuvelrug, de polders van Waterland en tot slot de duinen.